ما چون دو دریچه ، رو به روی هم 
                                    آگاه ز هر بگو مگوی هم

هر روز سلام و پرسش و خنده 
                                    هر روز قرار روز آینده 

 عمر آینه ی بهشت ، اما ... آه 
                                    بیش از شب و روز تیره و دی كوتاه  

اكنون دل من شكسته و خسته ست 
                                    زیرا یكی از دریچه ها بسته ست 

 نه مهر فسون ، نه ماه جادو كرد 
                                   نفرین به سفر ، كه هر چه كرد او كرد

مهدی اخوان ثالث