ديگر از هرچه هست بيزارم
ديگر از هرچه هست بيزارم
مثل ابر بهار مي بارم
برو اي آنكه بعد ديدارت
گره افتاده است در كارم
پدرم با نگاه مي گويد
لايق لاي جرز ديوارم
مادرم مدتي است مي گريد
چون گمان مي كند كه تب دارم
كم كم اين روزها خودم دارد
باورم مي شود كه بيمارم
گفتم اي عشق اگر كه بعد از اين
بدهي مثل قبل آزارم
به تفنگ برادرم سوگند
روي قلبت گلوله مي كارم
به تو هر چند سخت مديونم
به خودم بيشتر بدهكارم
هر چه بر من گذشت حقم بود
من از اين بيشتر سزاوارم
تو گناهي نداري اي زيبا
مرگ بر من كه دوستت دارم
محمد سعید شاد